Адамчык Вячаслаў, Развітальная аповесць

Развітальная аповесць

Аповесць, апавяданні, дзённікі

Адамчык Вячаслаў

Месца выхаду: Менск

Дата выхаду: 1999

Рэдактар: Шупенька Г. С.

Выдавец: Мастацкая літаратура

Памеры: 448 с., 21 см

ISBN: 985-02-0231-9

Катэгорыя: Мастацкая літаратура

Кнігазбор: KAMUNIKAT — гэты сайт (электронны варыянт); MiOKB — бібліятэка Музея і асяродка беларускай культуры ў Гайнаўцы, ul. 3 Maja 42, Hajnówka (папяровы асобнік); EEDC — бібліятэка Усходнеэўрапейскага дэмакратычнага цэнтру, ul. Nowy Świat 23/25 m. 30, Warszawa (папяровы асобнік)

Інвэнтарныя нумары: EEDC — [39]; MiOKB — [4837]

Сыгнатура: IV.1.ADA

Дадатковая даведка: Выданьне публікуецца тут за ласкавай згодай Уладзіміра Адамчыка

У новую кнігу прозы лаўрэата Джяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь і Літаратурнай прэміі імя I. Мележа Вячаслава Адамчыка ўвайшла аповесць, прысвечаная нашаму сённяшняму жыццю, супярэчліваму і нялёгкаму, праблемам чалавечай годнасці, роздуму над жыццём і смерцю, пошукам свайго на сваёй і не сваёй спрадвечнай зямлі. Гэтую ж тэму ўдакладняюць і развіваюць навелы і апавяданні празаіка. Дзённікі ж адгортваюць яшчэ адну старонку ў яго творчасці («Берлінскі дзённік») — свая, яшчэ незабытая і прыгнечаная вёска, убачаная з далечыні чужога горада, і свой народ, разгледжаны праз прызму сталых, нацыянальна самастойных і велічных народаў.

Выдаўцы і выдавецтвы: Мастацкая літаратура

Каталёг: Kamunikat.org | MiOKB | EEDC

Глядзець/ спампаваць гэты разьдзел/ артыкул... Уся кніга ў адным файле

Варта пазнаёміцца:

Адамчык Вячаслаў, Нязрушаны камень

Нязрушаны камень

Апавяданні

Адамчык Вячаслаў

У кнізе выдатнага беларускага літаратара — Вячаслава Адамчыка (1933—2001) сабраны апавяданьні апошніх гадоў жыцця. Зборнік "Нязрушаны камень” быў складзены аўтарам літаральна за некалькі месяцаў да смерці. Проза Адамчыка вылучаецца шчырасцю, тонкім лірызмам і своеасаблівай дасканалай моваю. Творчасць Вячаслава Адамчыка з'яўляецца ўзорным прыкладам служэння ідэалам Бацькаўшчыны. Болей »


Адамчык Вячаслаў, Чужая бацькаўшчына

Чужая бацькаўшчына

Раман

Адамчык Вячаслаў

Быў лістапад, было святога Міхала — блізілася пара зімы, а ў гэты год стаяла цяпло. Павярнуўшыся з полудня, павільгатнеў вецер, памякчэла пад нагамі зямля, і крот стаў тачыць каля пустых, ужо зацягнутых, як раскаю, дробнаю макрыцаю градаў рудаватыя сырыя замежкі. У зацішку за хатамі, каля чорных голых яблыняў, на якіх яшчэ трымаўся дзе збуцвелы, але чырванаваты з аднаго боку яблык, віліся слупом, нейкія болыпыя ў гэту пару, камары. Уноч... Болей »